alveo Wygląd: długość około 1 cm, rozpiętość skrzydeł
około 3 cm. Skrzydła o gęstym, zielonym
lub bladożółtym użytkowaniu sprawiają
wrażenie jakby delikatnej krepy. Te mieniące
się subtelnym odblaskiem skrzydła, które
w pozycji spoczynkowej są ułożone dachowato
nad ciałem, i żółte, o metalicznym połysku
oczy nadają temu owadowi zwiewny wygląd.
Złotook posiada na przedtułowiu gruczoły zapachowe
wydzielające substancję o przykrym
zapachu; stąd też bywa on czasem nazywany
przez ludzi „śmierdzącą muchą\". Ta substancja
zapachowa służy do obrony przed wrogami.
Niektóre gatunki z rodziny złotookowatych
(Chrysopidae) mają u nasady przednich skrzydeł
narząd bębenkowy (tympanalny), dzięki
któremu mogą słyszeć ultradźwięki. Przypuszcza
się, że jest to przystosowanie chroniące je
przed nietoperzami, które w nocy polują na
owady. Ztotookowate są aktywne o zmierzchu
i w nocy. Na świecie występuje ponad 800
różnych gatunków należących do tej rodziny;
z tego w Europie Środkowej żyje około 20
gatunków. Spotyka się wśród nich różne przystosowania
ekologiczne. I tak na przykład niektóre
składają jaja na długich, a niektóre na
krótkich stylikach; jedne upakowują jaja gęsto
razem, a u innych są one luźno rozrzucone na
większej powierzchni. Te różne strategie służą
ochronie przed wrogami i innymi niebezpieczeństwami.