Wygląd: długość 1,5 cm, rozpiętość skrzydeł
prawie 3 cm. W środkowej Europie występuje
około 10, a na świecie 100 gatunków wielbłądek.
Wszystkie one mają głowę wysuniętą daleko
ku przodowi i skośnie ku górze oraz
silnie wydłużony przedtutów. Daleko z tyłu
osadzone nogi podkreślają wrażenie „wielbłądziej
szyi\". Głowa jest bardzo ruchliwa. Obie
pary skrzydeł są duże, szklisto przezroczyste
i bogato użytkowane. Lot jest bardzo powolny.
W pozycji spoczynkowej skrzydła ułożone są
dachowato nad ciatem.
Środowisko: w prześwietlonych lasach liściastych
i mieszanych, w starych borach iglastych,
na skrajach lasów i na zacienionych polanach.
Występowanie: Europa, przede wszystkim jej
środkowa i północna część. Nie ma jej na
Półwyspie Iberyjskim i na Bałkanach.
Liczebność: ten przedstawiciel wielbłądkowatych
(Raphidiidae) jest zwykle pospolity i liczny,
niekiedy nawet lokalnie bardzo liczny.
Rozród: poszukiwanie partnera ma miejsce
latem i odbywa się za pomocą zmysłu wzroku i powonienia. Jaja składane są za pomocą I
prawie równie długiego jak odwłok pokładełka I
w pakietach w szpary i szczeliny kory drzew. I
Wkrótce wylęgają się z nich bardzo ruchliwe
larwy. Żywią się one larwami kózkowatych,
jajami brudnicy mniszki itp. Starsze larwy zimują
w niewielkich zagłębieniach i jamkach
w pniach i gałęziach drzew, a otwory wiodące
do swych kryjówek zwykle zasnuwają wytwarzaną
przez specjalne gruczoły jedwabną
przędzą. Wiosną się przepoczwarczają. Początkowo
nieruchome poczwarki stają się później
bardzo ruchliwe i sprawne. Ponieważ są
to poczwarki typu wolnego, więc mają nogi
i skrzydła swobodne (a nie przyrośnięte na I
całej długości do ciała, jak u poczwarek typu I
zamkniętego) i za ich pomocą poruszają się
po pniach drzew.